Loop
in stilte

Wees als je gaat bosbaden de eerste vijftien minuten stil. Dit markeert je vertrek uit de ene wereld en je aankomst in een andere. Als je niet praat verplaatst de energie zich van je hoofd naar je hart en lichaam. Door stil te zijn toon je respect voor het bos, zoals je ook in een tempel of kerk vaak stil bent.

Terwijl je van de stilte geniet, kun je tot jezelf komen en de omgeving in je opnemen. Stel je voor dat je net op aarde bent geland en dat alles nieuw en opwindend is. Je bent deel van een onderzoeksteam en het is je missie om je waarnemingen te rapporteren. Je hebt geen idee wat die dingen die overal uit de grond komen zijn en je kunt niet anders dan ze grondig onderzoeken. Hoe blijven ze overeind staan? Wat doen ze? Zijn er geheime boodschappen verborgen in de patronen van de bladeren of in de zachte bries? Wat kun je aflezen aan de kleuren van de bloemen, het ontvouwen van de varens en aan de afgevallen bladeren en twijgen? Wat beweegt er? Laat de benieuwdheid en speelsheid van het kind in jezelf omhoogkomen.

Als er gedachten omhoogkomen, geef je ze het etiket ‘denken’ en je laat ze gewoon voorbijdrijven. Terwijl je loopt kun je als je wilt een mantra herhalen, bijvoorbeeld die van Llyn Cedar Roberts: ‘Breng je geest tot rust, open je hart, zak in je lichaam, voel de aarde.’ Bij iedere stap kun je je voorstellen dat je een gedachte aan de aarde weggeeft. Doe dit tot je geen gedachte meer over hebt, dan zul je de aarde kunnen horen.

Neem tijdens deze stilteperiode even de tijd om je aandacht te richten op de lege ruimte tussen de dingen – daar gaat een magie vanuit. In Japan noemt men het concept van negatieve ruimte ma, dit is de leegte die vol mogelijkheden is en waarvan het potentieel nog niet is benut. Ma is de stiltetijd die betekenis aan ons leven geeft en de stilte tussen de noten waardoor muziek ontstaat. Dat wat er niet is, is net zo belangrijk als dat wat er wel is.

Na zo’n vijftien minuten stilte kun je, als je met een groep bent, een plek zoeken waar je een cirkel kunt vormen en elkaars waarnemingen kunt uitwisselen. Leg een spreekstok in het midden van de cirkel, dit is een symbolisch voorwerp dat je van thuis hebt meegenomen of onderweg hebt opgepakt. Iemand die iets wil delen, kan de spreekstok oppakken en uitspreken wat hem of haar is opgevallen. Alleen degene die de stok vastheeft mag spreken terwijl de anderen openhartig luisteren. Luister met de aanwezigheid die je hebt ontwikkeld tijdens het lopen in stilte en leegmaken van je hoofd. Als het jouw beurt is om te spreken, doe dit dan kort en bondig en spontaan. De wijsheid die in ieder individu omhoogkomt, verzamelt zich in het midden van de cirkel. Op deze plek oordelen en vergelijken we niet en je kunt het hier niet goed of verkeerd doen. Als je elkaar je volledige aandacht schenkt, ben je er voor hen en dan zijn zij er voor jou. Misschien leer je iets nieuws van de waarnemingen van anderen, iets wat je eigen ervaringen in het bos verrijkt. Bovendien is het helend als je je gehoord voelt terwijl je recht uit het hart spreekt.

Als iedereen de kans heeft gehad om iets te delen, gaan jullie verder met bosbaden. Je kunt met elkaar praten, maar laat de gesprekken alleen over het heden gaan, over je waarnemingen en gevoelens in het moment. Aan het eind is er nog genoeg tijd voor reflectie. Als je alleen in het bos bent, ga je verder in de wetenschap dat je niet alleen bent, maar onderdeel van het web van alle levende wezens.

Boekfragment uit
De helende kracht van bosbaden


Julia Plevin
ISBN: 978-94-92995-33-9
Prijs: € 19,90 (hardcover, ca. 192 pagina’s)
www.samsarabooks.com of https://www.samsarabooks.com/boeken/de-helende-kracht-van-bosbaden/